 |
|
|
Tο κτίριο της οδού Mελιδώνη
|
Το 1875 ο Δ. Πετρόπουλος (1830-1905), καταγόμενος από την Πελοπόννησο, κρασέμπορος με έδρα της επιχείρησής του στην οδό Ευριπίδου, αγόρασε το οικόπεδο της οδού Μελιδώνη από την Καλλιόπη και τη Στυλιανή Πάνου. Πιθανότατα την ίδια χρονιά, άρχισε να χτίζεται και το σπίτι. Σε αυτό εγκαταστάθηκε η μεγάλη οικογένειά του: ο ίδιος, η γυναίκα του και οι επτά γιοι τους.
Το σπίτι κληρονόμησε ο Σωκράτης Πετρόπουλος (1884-1931), μικρότερος γιος του Δημήτρη, ο οποίος έμενε σε αυτό μαζί με τη γυναίκα του Αικατερίνη και τα έξι παιδιά τους. Μετά το 1935, εκτός από την οικογένεια Πετροπούλου, στο σπίτι έμεναν και άλλοι, ενοικιάζοντας διάφορα τμήματά του. Το 1967, το Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποφάσισε την απαλλοτρίωση του ακινήτου (πράξη αρ. 13/15-12-1967).
Το 1969, η Γεν. Δ/νση Αρχ. και Αναστήλωσης κοινοποίησε στην οικογένεια 
Πετροπούλου την απόφαση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης του ακινήτου, δι΄αρχαιολογικούς σκοπούς (αρ. πρ. 6568 π.έ/19-121969). Το σπίτι ανήκε πλέον στο ελληνικό δημόσιο και το 1973 η οικ. Πετροπούλου αποχώρησε.
Από τότε, τμήματα του κτιρίου χρησιμοποίηθηκαν και ως κατοικία, κατόπιν αδείας του Υπουργείου Πολιτισμού, αλλά κυρίως λειτούργησαν ως γραφεία της Γ’ και της ΚΑ’ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και άλλων Υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού.
Το 1996, το Υπουργείο Πολιτισμού παραχώρησε στο Κέντρο Μελέτης Νεώτερης Κεραμεικής – Ίδρυμα Οικ. Γ. Ψαρόπουλου το ακίνητο της οδού Μελιδώνη 4-6 (απόφαση ΥΠΠΟ/ΑΠΑΛΛ/Φ12/55798/1524), για να μεταφέρει εκεί τους εκθεσιακούς του χώρους και τις άλλες δραστηριότητες που αφορούν στην έρευνα και στην προβολή της ελληνικής κεραμικής των νεότερων χρόνων.
Η Δ/νση Πολιτιστικών Κτιρίων και Αναστήλωσης Νεότερων Μνημείων ανέλαβε την αποκατάσταση του κτιρίου και τη διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της νέας του χρήσης.
Το έργο πραγματοποιήθηκε με τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ολοκληρώθηκε το 1999.
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
